زمان گردی : فرشی که انقلاب را روایت میکند؛ داستان فرش مشروطه
فرش مشروطه تنها یک اثر هنری نیست؛ روایتی تصویری از یکی از مهمترین تحولات تاریخ ایران است.
قالیای که در دل انقلاب مشروطه بافته شد و سیاست، امید و اعتراض را به زبان نقش و رنگ روایت کرد.
فرش مشروطه اثری کمنظیر از هنر مردمی ایران است که در سال ۱۲۸۷ خورشیدی، همزمان با روزهای پرتنش انقلاب مشروطه، توسط هنرمندی تبریزی بافته شد. این قالی، فراتر از یک شیء تزئینی، بازتابی از فضای فکری، اجتماعی و سیاسی آن دوره تاریخی به شمار میرود.
در زمانی که جامعه ایران درگیر مطالبه قانون، عدالت و محدود شدن قدرت مطلقه بود، هنر نیز به زبان اعتراض و آگاهی تبدیل شد. نقشها و ترکیببندیهای این فرش، نشانههایی از مفاهیم مشروطهخواهی، آزادی و نظم نوین سیاسی را در خود جای دادهاند؛ گویی هر گره، حامل پیامی از آرزوهای یک ملت است.
آنچه فرش مشروطه را متمایز میکند، پیوند عمیق هنر سنتی با تحولات اجتماعی است. هنرمند تبریزی، بدون استفاده از کلام، توانسته است فضای ملتهب آن دوران را در قالب نقش و رنگ ثبت کند؛ روایتی که امروز بهعنوان یک سند تاریخی ـ هنری ارزشمند شناخته میشود.
فرش مشروطه نمادی است از زمانی که هنر، تنها ابزار زیبایی نبود، بلکه رسانهای برای بیان خواست عمومی و ثبت تاریخ شد؛ انقلابی که نهتنها در میدان سیاست، بلکه در تار و پود قالی نیز شکل گرفت.